Volleybalvereniging Civitas Venlo

In Memoriam Joep Kremers

Joep

Ik heb Joep voor het eerst echt ontmoet in 1988 toen ik binnen volleybalvereniging Valuas, inmiddels via een aantal omzwervingen Civitas genoemd, als Sporttechnisch Kader Adviseur aan de slag ging. Daarvoor was ik hem wel eens tegengekomen binnen Concordia te Panningen waar hij - naar ik meen - trainer coach was van het eerste damesteam. Ik maakte toen deel uit van het eerste herenteam waarover zijn broer, Piet Kremers, de scepter zwaaide.
Joep was bij Valuas in verschillende hoedanigheden actief en we hadden meer dan regelmatig contact. Tevens mocht ik dat jaar aansluiten bij de trainingen van het eerste herenteam waar hij trainer en coach was.
Ik heb de parallel met Ted de Braak, dan wel Chiel Montagne, nooit meer los kunnen laten; zijn enorme gekrulde snor, 2 kleine pretoogjes en een gezicht dat vaak in de uitgangspositie stond van een gemeende lach. Met zijn grote stevige lichaam, geaccentueerd door een bijna militaire houding, dwong hij respect af. Je las de passie, inzet en liefde voor het volleybalspel aan hem af.
Joep was zonder enige twijfel een club-icoon, zoals elke club die wel heeft. PSV had Willy van der Kuijlen, Ajax had Johan Cruijff en Piet Keizer, bij het hockey had je Teun de Nooijer, Civitas had Joep. Natuurlijk in eerste instantie als speler; vanaf 1963 met Valuas in de vaderlandse competitie met de broertjes Hendrikx, Hans van de Mortel en Jacques Ewalds vanuit de sporthal van de kazerne, later vanuit de Craneveldstraat. Beste prestatie een vierde plek. In de 70-er jaren was het beste ervan af. Ondanks een kortstondige opleving was het hoogste podium niet langer meer het speelveld van de Venlose vereniging. Valuas fuseerde met VCT uit Tegelen, later weer met een onderafdeling van V.C.S.D. en werd uiteindelijk tot Civitas gedoopt. En Joep fuseerde mee.
Als trainer en coach was Joep streng. Hij verlangde dezelfde passie, inzet en enthousiasme zoals hij die zelf belichaamde. Je miste geen training of wedstrijd en gaf altijd 100%. Dat eiste hij van je. Zo sprak ik onlangs nog iemand uit de club die zei: “Ik heb 1 jaar training mogen krijgen van Joep, waarvan mij nog helder voor de geest staat, dat met name inzet en mentaliteit werden gevraagd. Tijdens trainingen en wedstrijden tot het gaatje gaan. Deed je dat, dan had je er in de persoon van Joep een supporter bij”.
Joep genoot van het piepende schoeisel op de vloer, het geluid van een ‘kill-blok’, de uitingen van succes en teleurstelling na winst of verlies, het typische geluid van een hard geslagen bal in de koepelhal te Tegelen, de commotie rond verkeerde beslissingen van de scheidsrechter.
Hij genoot van het biertje met zijn team na de wedstrijd, de perfect gesneden smaakvolle appeltjes van wijlen Jan van Groenendaal, de verzorger van H1, zijn pakken druivensuiker en zijn flessen water, waarvan ik me nooit aan de indruk heb kunnen onttrekken dat er meer dan alleen water in zat. Hij genoot van inzet, mooie en stijlvolle acties, schijn-penetraties en van zwetende lichamen die het maximale uit zichzelf haalden. Dat was zijn verslaving.
Hoe fier en trots was hij toen zijn beide dochters, Rose-Marie en Madeleine gingen volleyballen, voor hen was er geen ontkomen aan. Zo vaak als mogelijk erbij zijn,kritisch, met de nodige verbeterpunten; coachend, enthousiasmerend, omarmend,troostend. En wat moet het ongelooflijk stoer hebben gevoeld voor opa Joep toen ook Joep-junior zijn eerste stappen in de volleybalhal zette en kennismaakte met deze fantastische sport die Joep senior zoveel heeft gebracht.
Legendarisch zijn de H1 surprise-avonden rond Sinterklaastijd met de meest ingenieuze en uiteenlopende bouwwerken en knutsels. Complete miniatuur inbouwkeukens, heuse toiletpotten en video-opnames passeerden de revue bekroond met nietszeggende gedichten met vernieuwende rijmvormen. Dit alles omlijnd met kratten bier, zakken chips en bittergarnituur. Het waren hilarische avonden tot diep in de nacht. Als je die avond gastheer was geweest van deze heuglijke bijeenkomst was opruimen nog wel een dingetje. 100% kans dat je jaren later nog kleine witte ronde piepschuimen korreltjes en confetti tegenkwam.
In de loop der tijd is Joep zich steeds meer gaan bemoeien met de jeugd binnen de club. Daar moest het gebeuren. Binnen de technische commissie was hij jarenlang actief en later binnen de jeugd technische commissie, vergezeld van dochter Rose-Marie. Met name daar kreeg onze samenwerking en wederzijds respect pas echt vorm en gestalte. Vele vergaderingen in de hal of bij elkaar thuis. Moet je nu rechts,-of links voor staan in de pass, opgooien met één of twee handen, eerst hoog en dan ver? Moest je talenten laten versnellen of juist langer bij je houden, wanneer specialiseer je of laat je iedereen zolang mogelijk alles oefenen. Dat leidde regelmatig tot stevige discussies, maar altijd respectvol en fair.
En zo werden beleid en vele verschillende methodieken geboren. Joep bemoeide zich persoonlijk met het uitrollen daarvan. Vaker dan wie dan ook was hij in de hal. Als iemand verhinderd was nam Joep het over, zeker na zijn pensionering. Hij bezocht scholen om daar de jeugd te confronteren met het mooie spel volleybal. Iedereen kende Joep en de jongste jeugd mocht dan ook gewoon ‘Joep’ zeggen. We vragen ons weleens af wie van de jeugd ouder dan 35 geen training van Joep heeft gehad.
Maar langzaam speelde zijn gezondheid hem parten. Hij werd gedwongen om vaker thuis te blijven, hij was niet altijd meer in de hal te vinden. Dat viel hem zwaar, erg zwaar ondanks de liefdevolle zorg van Mini, de kinderen en kleinkinderen. Eind 2015 heb ik hem nog een keer opgezocht, thuis. Nog steeds dat statige postuur, nog steeds Ted de Braak, het verleden van de volleybaltijd scherp op zijn netvlies, onwetend hoe om te gaan met afstandsbediening van de TV.
Tijdens de afgelopen Algemene ledenvergadering in december vierden wij zijn 60 jarig-lidmaatschap van onze vereniging. Vanwege de broze gezondheid op dat moment, was het niet mogelijk om hem daarmee persoonlijk te feliciteren. Het grote applaus dat hij van de aanwezigen ontving was gemeend en imponerend. Hij was gemeend en imponerend. Dat is onuitwisbaar en dat zit doorleefd in de club. Ik, wij allen, voelen dat.

Namens bestuur en alle (oud-)leden van Civitas
Jeroen Geurtjens

Ouder-kind training

Afgelopen zaterdag was er de jaarlijkse ouder-kind training. Leuk voor de ouders zodat ze weten en voelen wat hun kinderen zoal op de training doen en leuk voor de kinderen om hun ouders te zien zwoegen en zweten. Check onze facebookpagina voor meer foto´s!

Kerstbingo!

Afgelopen zaterdag hebben de jongens en meiden van Civitas hun slag kunnen slaan bij de Kerstbingo!

Mooie prijzen, veel kids en een hoop gezelligheid in de kantine! 

Meisjes A Kampioen 1e seizoenshelft

Meisjes A kreeg afgelopen zaterdag de Nevobo medailles uitgereikt door het Civitas bestuur.

Mooie afsluiting van de 1e seizoenshelft, Gefeliciteerd dames!

Jongens B Kampioen 1e seizoenshelft

Jongens B kreeg afgelopen zaterdag officieel de Nevobo medailles uitgereikt door het Civitas bestuur.

Mooie afsluiting van de eerste seizoenshelft! Gefeliciteerd Mannen!

 

  Hovens Collin

 

 

 

 

                                                                                       

 

 

Logo glaspunt

 

 

 

 

 

Logo plus geeft meer 

                                                                                              

                                   

                                                                                               vanelderen